Conas a mheastar an t-éifeachtúlacht ar an gcuid deichiúil agus bealaí chun é a laghdú

Is é an tcaillt cupra, ar a dtugtar freisin I²R loss, a tharlaíonn i bhfothainn uathtránsfórmair mar a dhéanann sé i tránsfórmair eile. Tharlaíonn an tcaillt seo mar gheall ar an n-aisiúlacht i gcúinidh na fothainne. Nuair a rith cuirre tríd an fothainn, cuireadh an t-ionchur réiteach go teocht mar thoradh ar an n-aisiúlacht sin.

I dhuine uathtránsfórmair, a úsáideann fothainn amháin do chúrsaí príomha agus seicheada, tá an tcaillt cupra fós ann. Tá an tcaillt cupra a choinneáil leis an foirmle:
P = I²R,
áit:

• P is é an tcaillt cupra i nwatts (W),

• I is é an cuirre atá ag rith trí na fothainn i niampair (A),

• R is é an aisiúlacht na fothainne i nohm (Ω).

Ós rud é go mbíonn an fothainn comhthiomsach ag rith leis an gcuirre cothrom (an suim de chuirre príomha agus seicheada), is airde an t-iomlán cuirre sa chuid roinnte. Cionta, de bharr an dhuine uathtránsfórmair ’s a bprionsabal athrú volaithe, is minic níos ísle an tcaillt cupra i ndeireadh thiar ná a bhíodh in tránsfórmair dhá fothainn coibhneas, níos airde, toisc go rith níos lú cuirre trí chuid de na fothainne agus is laghdaithe an fhad conndach iomlán.

Cionta, is é an aidhm forbartha príomha é an tcaillt cupra a laghdú. Rithear é seo trí chondadóirí aisiúla íseal a úsáid agus tríd an fothainn a dhearadh go hiondúil. Is é an teocht a scaoileadh go héifeachtach an gnách é a chinntiú go mbeidh an tránsfórmair ag oibriú laistigh de thearmhanna teocht sábhailte.