Зошто индуктивниот мотор на почеток ја повлече повеќе стрuja одколку кога работи

Индуктивниот мотор (Induction Motor) повлече поголем ток во моментот на започнување одколку во време на работа поради електромагнетните карактеристики внатре во моторот во фазата на започнување. Еве детално објаснување:

1. Висока потреба за ток во моментот на започнување

1.1 Устанување на почетната магнетна индукција

Нема почетно роторско поле: Во моментот на започнување, роторот е статичен и нема почетно ротирачко магнетно поле. Ротирачкото магнетно поле произведено од статорот треба да установи магнетна индукција во роторот.

Висок индуциран ток: За да се установи оваа почетна индукција, статорот мора да генерира силно магнетно поле, што предизвикува голем ток да протече низ витките на статорот.

1.2 Ниска фактор-на-мощност

Закаснен ток: Во моментот на започнување, бидејќи роторот сè уште не ротира, постои голема фазна разлика помеѓу роторскиот и статорскиот ток, што резултира со многу ниски фактор-на-мощност.

Барање за реактивна мощност: Нискиот фактор-на-мощност значи дека повеќето од токот е реактивен, користен за устанување на магнетното поле наместо за корисна работа.

2. Ниска потреба за ток во време на работа

2.1 Приближување до синхронска брзина

Устанување на роторското поле: Кога моторот почнува да ротира и постепено приближава синхронската брзина, магнетната индукција во роторот се устанува.

Намалена слека: Слеката е разликата помеѓу брзината на роторот и синхронската брзина. Со намалување на слеката, роторскиот ток се намалува.

2.2 Повисок фактор-на-мощност

Намалена фазна разлика: Со зголемување на брзината на моторот, фазната разлика помеѓу роторскиот и статорскиот ток се намалува, подобрувајќи фактор-на-мощност.

Зголемена активна мощност: Повисок фактор-на-мощност значи дека повеќе од токот се користи за корисна работа, намалувајќи барањето за реактивен ток.

3. Спoredba на токот во моментот на започнување и оперативниот ток

Токот во моментот на започнување: Обично, токот во моментот на започнување на индуктивниот мотор може да биде 6 до 8 пати поголем од номиналниот оперативен ток, или дури и повеќе.

Оперативниот ток: Во нормална работа, токот на моторот се стабилизира близу номиналната вредност, значително помал од токот во моментот на започнување.

4. Стратегии за започнување

За да се намали високиот ток во моментот на започнување и да се минимизира влијанието на електро-мрежата и самата мотора, често се користат неколку стратегии за започнување:

Започнување директно на линија (DOL):

Директно поврзување на моторот со изворот на напон, прифатливо за мали мотори.

Започнување со ѕвезда-делта:

Поврзување на моторот во конфигурација на ѕвезда во моментот на започнување за намалување на токот, а потоа преминување во конфигурација на делта кога се достигне одредена брзина за нормална работа.

Софтуерски стартер:

Користење на силикон контролирани диоди (SCRs) или други електронски уреди за постепено зголемување на напонот на моторот, што дава гладко започнување и намалува токот во моментот на започнување.

Променлив фреквенциски регулатор (VFD):

Адаптирање на фреквенцијата и напонот на моторот за да се постигне гладко започнување и контрола на брзината.

Резимирајќи

Индуктивниот мотор повлече поголем ток во моментот на започнување затоа што треба да установи почетна магнетна индукција во роторот, а фактор-на-мощност е многу нисок во оваа фаза. Со зголемување на брзината на моторот, магнетното поле во роторот се устанува, слеката се намалува, и фактор-на-мощност се подобрува, што предизвикува токот да се намали до нормални оперативни нивоа. Користејќи соодветни стратегии за започнување, високиот ток во моментот на започнување може да се ефективно намали, минимизирајќи влијанието на електро-мрежата и моторот.