Η σχέση μεταξύ της προστασίας του ουρανίου του καλωδίου και της αυτόματης επανασύνδεσης.

Το πρόβλημα της επανασύνδεσης στην προστασία των γραμμών καλωδίου

Στην προστασία των γραμμών καλωδίου, η εφαρμογή της αυτόματης επανασύνδεσης έχει κάποιες περιορισμούς. Η αυτόματη επανασύνδεση χρησιμοποιείται συνήθως για τις γραμμές μεταφοράς και διανομής ρεύματος με αεριστά καλώδια ως αποτελεσματικό μέτρο πρόληψης ατυχημάτων. Ωστόσο, για τις γραμμές καλωδίου, λόγω των ιδιομορφιών τους, η εφαρμογή της αυτόματης επανασύνδεσης δεν είναι κοινή.

Οι ιδιομορφίες των γραμμών καλωδίου

Οι γραμμές καλωδίου έχουν τις εξής ιδιομορφίες σε σύγκριση με τις γραμμές με αεριστά καλώδια:

• Λιγότερο επηρεαζόμενες από εξωτερικές δυνάμεις: Οι γραμμές καλωδίου, που είναι εντυπωσιασμένες υπόγεια ή εγκατεστημένες σε διαγώνια, είναι λιγότερο επηρεαζόμενες από εξωτερικό περιβάλλον (όπως άνεμος και κεραυνοί).

• Λιγότερες επίσημες αποτυχίες: Λόγω της λιγότερης επιρροής από εξωτερικές δυνάμεις, υπάρχουν σχετικά λίγες επίσημες αποτυχίες στις γραμμές καλωδίου.

• Περισσότερες μόνιμες βλάβες: Οι βλάβες στις γραμμές καλωδίου είναι συνήθως μόνιμες, λόγω κατάρρευσης της μόνωσης, όπως η κατασκευή και η καύση συνδέσμων.

Οι προκλήσεις της αυτόματης επανασύνδεσης στις γραμμές καλωδίου

Επειδή οι βλάβες των γραμμών καλωδίου είναι συνήθως μόνιμες, η επιτυχία της αυτόματης επανασύνδεσης είναι χαμηλή σε αυτές τις περιπτώσεις. Επιπλέον, η επανασύνδεση μπορεί να επιδεινώσει το βαθμό της βλάβης της μόνωσης, επεκτείνοντας περαιτέρω το εύρος επιρροής της βλάβης και καθιστώντας το περιβάλλον λειτουργίας του παίρντη ρεύματος πιο σοβαρό, προκαλώντας άλλη επίδραση στο σύστημα.

Η λειτουργία της προστασίας του ουρανίου του καλωδίου

Η προστασία του ουρανίου του καλωδίου είναι κυρίως ένα μέτρο προστασίας για το τέλος του καλωδίου, με στόχο να προλάβει την κατάρρευση της μόνωσης και άλλες μορφές βλάβης στο τέλος του καλωδίου. Αυτή η προστασία συνήθως περιλαμβάνει την παρακολούθηση της μόνωσης, την προστασία από υπερβολική ροή ρεύματος και άλλα μέσα.

Η σχέση μεταξύ της προστασίας του ουρανίου του καλωδίου και της αυτόματης επανασύνδεσης.

Η προστασία στο τέλος του καλωδίου δεν εμποδίζει άμεσα την εκτέλεση της αυτόματης επανασύνδεσης. Ωστόσο, επειδή οι βλάβες στις γραμμές καλωδίου είναι συνήθως μόνιμες, η επιτυχία της αυτόματης επανασύνδεσης είναι χαμηλή, ακόμη και με τα μέτρα προστασίας του ουρανίου. Συνεπώς, στην πρακτική μηχανική, τα μέτρα προστασίας των γραμμών καλωδίου συνήθως δεν χρησιμοποιούν την αυτόματη επανασύνδεση.

Συμπέρασμα

Συνοψίζοντας, η προστασία στο τέλος του καλωδίου δεν εμποδίζει άμεσα την εκτέλεση της αυτόματης επανασύνδεσης. Ωστόσο, επειδή οι περισσότερες βλάβες στις γραμμές καλωδίου είναι μόνιμες, η επιτυχία της αυτόματης επανασύνδεσης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χαμηλή. Συνεπώς, η αυτόματη επανασύνδεση συνήθως δεν χρησιμοποιείται στην πρακτική μηχανική.