Test Incrementi Temperaturae Transformatoris

Definitio Testis Incrementi Caloris

Testis incrementi caloris transformatoris probat si incrementum caloris eius bobinorum et olei ad limites specificatas pervenit.

Testis Incrementi Caloris Olei Superioris Transformatoris

• Primum, bobina V.L. transformatoris circuitu curto coniungitur.

• Tum unum thermometrum in sacculo operculi superioris transformatoris collocatur. Alii duo thermometri respective in introitu et exitu banci refrigerantis collocantur.

• Voltus tali valore ad bobinam H.V. applicatur ut input potens sit aequalis perditis sine onere plus perditis sub onere corrigentibus ad temperaturam referentiam 75oC.

• Perditae totales mensurantur methodo trium wattmetrorum.

• Durante testo, lectiones horariae temperaturae olei superioris ab thermometro iam collocato in sacculo operculi superioris sumuntur.

• Lectiones horariae thermometrorum collocatorum in introitu et exitu banci refrigerantis notantur quoque ad calculandum mediam temperaturam olei.

• Temperatura ambientis mensuratur per thermometrum collocatum circa transformatoris in tribus vel quattuor punctis situatis ad distantiam 1 ad 2 metrum a medio superficiei refrigerationis transformatoris.

• Continua testis incrementi caloris olei superioris donec incrementum caloris minus quam 3°C in una hora sit. Hoc valor stabilis est incrementus finalis caloris olei transformatoris.

• Est alia methodus determinationis temperaturae olei. Hic testis permittitur continuari donec incrementus caloris olei superioris non variet plus quam 1oC per horam pro quattuor horis consecutivis. Lectio minima durante hoc tempore sumitur ut valor finalis pro incremento caloris olei.

Durante testis incrementi caloris olei superioris, circuitum curtos bobinae V.L. coniungimus et voltus ad bobinam H.V. applicamus. Voltus necessarius multo minor est quam voltus nominatus, quia perditae nucleares dependunt a voltu. Quoniam perditae nucleares minimae sunt, compensamus augendo currentem ad creandum perditam cuprea addicionalem. Hoc certificat incrementum reale caloris in oleo transformatoris.

Limites incrementi caloris transformatoris quando est imersus in oleo, in tabula subiecta dantur

N.B.: Hi limites incrementi caloris in tabula supra data sunt incrementi caloris super temperaturam medium refrigerationis. Id est, hi sunt differentiae inter temperaturas bobinorum vel olei et temperaturam aeris vel aquae refrigerantis.

Testis Incrementi Caloris Bobinorum in Transformatore

• Post completionem testis incrementi caloris olei superioris transformatoris, currentis ad valorem nominatum transformatoris reducitur et mantinetur per unam horam.

• Post unam horam, supply disjuncta fit et circuitus curtus et supply connection ad latus H.V. et circuitus curtus ad latus V.L. aperiuntur.

• Sed, ventilatores et pompae (si quae) in motu manent.

• Tum resistencia bobinorum celeriter mensuratur.

• Semper est spatium temporis minimum 3 ad 4 minuta inter primam mensurationem resistentiae et instantem disjunctionis transformatoris, quod evitari non potest.

• Tum resistenciae mensurantur ad idem spatium temporis 3 ad 4 minuta per periodum 15 minutorum.

• Graphus resistentiae calidae versus tempus describitur, ex quo resistentia bobinorum (R2) ad instantem shutdown extrapolari potest.

• Ex hoc valore, θ2, temperatura bobinorum ad instantem shutdown determinari potest per formulam infra datam

Ubi, R1 est resistentia frigida bobinorum ad temperaturam t1. Ad determinandam incrementum caloris bobinorum oportet nos applicare methodum indirectam supra discussam. 

Id est, resistentia bobinorum calida mensuratur et determinatur primum, deinde ex eo valore debemus calculare incrementum caloris bobinorum, applicando formularum relationis resistentiae-temperaturae. Hoc quia, sicut oleum, bobinae transformatoris non sunt accessibiles ad mensurationem externam temperaturae.