Stabilitas Status Stabilis

Definitio Stabilitatis Status Stationarii

Stabilitas status stationarius est facultas systematis electricitatis ut in synchro permaneat post mutaciones parvas et graduales in conditionibus operativis.

Stabilitas Status Stationarii

Stabilitas status stationarius implicat studium mutationum parvarum et gradualium in statu operativo systematis. Quaeritur maximum onus quod machina potest sustinere antequam synchro amittat. Hoc fit per incrementum lenti onus.

Maximum potentia quae ad extremum recipientem systematis transferri potest sine synchro amissione vocatur limites stabilitatis status stationarii.

Aequatio oscillationis notabilis est per

• P m → Potentia mechanica

• Pe → Potentia electrica

• δ → Angulus onus

• H → Constantia inertiae

• ωs → Celeritas synchro

Considera systema supra (figura supra) quod operatur in translatio potenciae status stationario de

Assume potentia incrementata sit per modicum dicitur Δ Pe. Ut resultatum, angulus rotoris efficitur ex δ0.

p → frequentia oscillationis.

Aequatio characteristica usatur ad determinandum stabilitatem systematis propter mutationes parvas.

Importancia Stabilitatis Status Stationarii

Determinat maximum onus quod systema electricitatis potest sustinere sine synchro amissione.

Factores Affectantes Stabilitatem

Factores importuntes includunt potentiam mechanicam (Pm), potentiam electricam (Pe), angulum onus (δ), constantiam inertiae (H), et celeritatem synchro (ωs).

Conditiones Pro Stabilitate

Sine amissione stabilitatis, Maximum translatio potest datur per

Si systema operatur infra limites stabilitatis status stationarii, potest oscillare per longum tempus si dampening est parvus, praebens periculum securitati systematis. Ad servandum limites stabilitatis status stationarii, tensio (|Vt|) debet conservari constans pro singulis oneribus per adjustmentem excitationis.

• Systema numquam potest operari super limites stabilitatis status stationarii sed potest operari ultra limites stabilitatis transientis.

• Per reductionem X (reactantiae) vel per elevationem |E| vel per incrementum |V|, melioramentum limitum stabilitatis status stationarii systematis possibile est.

• Duo systemata ad meliorandos limites stabilitatis sunt excitatio voltus celeris et excitatio voltus maiora.

• Ad reductionem X in linea transmissionis quae habet reactantiam magnam, possumus uti lineis parallelis.

Melioratio Stabilitatis

Methodi ad meliorandam stabilitatem includunt reductionem reactantiae (X), incrementum voltage excitationis (|E|), et usum linearum parallelarum in lineis transmissionis cum reactantia magna.