Σταθερή Κατάσταση Σταθερότητας

Ορισμός Σταθερής Κατάστασης Σταθερότητας

Η σταθερότητα σταθερής κατάστασης είναι η δυνατότητα ενός συστήματος παροχής ρεύματος να παραμένει σε συγχρονισμό μετά από μικρές, σταδιακές αλλαγές στις συνθήκες λειτουργίας.

Σταθερότητα Σταθερής Κατάστασης

Η σταθερότητα σταθερής κατάστασης περιλαμβάνει τη μελέτη μικρών, σταδιακών αλλαγών στη λειτουργική κατάσταση του συστήματος. Βασίζεται στον προσδιορισμό της μέγιστης φορτίας που μπορεί να υποστεί η μηχανή πριν χάσει τον συγχρονισμό. Αυτό επιτεύγεται με τη βραδεία αύξηση της φορτίας.

Η μέγιστη ισχύ που μπορεί να μεταφερθεί στον παραλήπτη του συστήματος χωρίς να χάσει τον συγχρονισμό ονομάζεται Όριο Σταθερότητας Σταθερής Κατάστασης.

Η εξίσωση των κυμάνσεων είναι γνωστή ως

• P m → Μηχανική ισχύς

• Pe → Ηλεκτρική ισχύς

• δ → Γωνία φορτίου

• H → Σταθερά αδράνειας

• ωs → Συγχρονισμένη ταχύτητα

Εξετάστε το παραπάνω σύστημα (εικόνα παραπάνω) που λειτουργεί με μεταφορά ισχύος σταθερής κατάστασης

Υποθέστε ότι η ισχύς αυξάνεται με μικρό ποσό, πολλαπλασιασμένη με Δ Pe. Ως αποτέλεσμα, η γωνία του ρότορα γίνεται από δ0.

p → συχνότητα των κυμάνσεων.

Η χαρακτηριστική εξίσωση χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της σταθερότητας του συστήματος λόγω μικρών αλλαγών.

Η Σημασία της Σταθερότητας Σταθερής Κατάστασης

Καθορίζει τη μέγιστη φορτία που μπορεί να υποστεί ένα σύστημα παροχής ρεύματος χωρίς να χάσει τον συγχρονισμό.

Παράγοντες που Επηρεάζουν τη Σταθερότητα

Σημαντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τη μηχανική ισχύ (Pm), την ηλεκτρική ισχύ (Pe), τη γωνία φορτίου (δ), τη σταθερά αδράνειας (H) και τη συγχρονισμένη ταχύτητα (ωs).

Υποθέσεις για τη Σταθερότητα

Χωρίς απώλεια σταθερότητας, η μέγιστη μεταφορά ισχύος δίνεται από

Αν το σύστημα λειτουργεί κάτω από το όριο σταθερότητας σταθερής κατάστασης, μπορεί να κυμανθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα αν το αποσβέσιμο είναι χαμηλό, παρουσιάζοντας κίνδυνο για την ασφάλεια του συστήματος. Για να διατηρηθεί το όριο σταθερότητας σταθερής κατάστασης, η τάση (|Vt|) πρέπει να παραμένει σταθερή για κάθε φορτίο με προσαρμογή της εξάρσης.

• Ένα σύστημα δεν μπορεί ποτέ να λειτουργήσει πάνω από το όριο σταθερότητας σταθερής κατάστασης, αλλά μπορεί να λειτουργήσει πέρα από το όριο μεταβατικής σταθερότητας.

• Με τη μείωση του X (αντίστασης) ή με την αύξηση του |E| ή με την αύξηση του |V|, είναι δυνατή η βελτίωση του ορίου σταθερότητας σταθερής κατάστασης του συστήματος.

• Δύο συστήματα για τη βελτίωση του ορίου σταθερότητας είναι η γρήγορη εξάρση τάσης και η υψηλότερη εξάρση τάσης.

• Για τη μείωση του X στη γραμμή μεταφοράς που έχει υψηλή αντίσταση, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε παράλληλη γραμμή.

Βελτίωση της Σταθερότητας

Μέθοδοι για τη βελτίωση της σταθερότητας περιλαμβάνουν τη μείωση της αντίστασης (X), την αύξηση της εξάρσης τάσης (|E|) και τη χρήση παράλληλων γραμμών σε γραμμές μεταφοράς με υψηλή αντίσταση.