რით არის ტრანსფორმატორის წყლის შემცველობის ტესტი

რა არის ტრანსფორმატორის წყალის შემცირების ტესტი?

წყალის შემცირების ტესტის განმარტება

იზოლაციური ნივთიერების წყალის შემცირების ტესტი განიხილება როგორც პროცესი, რომელშიც კარლ ფიშერის ტიტრაციით იზოლაციური ნივთიერების წყალის დონე იზოლაციურ ნივთიერებაში განისაზღვრება.

 კარლ ფიშერის პრინციპი

იზოლაციურ ნივთიერებაში წყლის შემცირების დონის განსაზღვრა ხდება კარლ ფიშერის ტიტრაციით. ამ მეთოდში წყალი (H2O) ქიმიურად ირეაგირებს იოდით (I2), სერა დიოქსიდით (SO2), ორგანული ბაზით (C5H5C) და ალკოჰოლით (CH3OH) ორგანულ სოლვენტში.

შერჩევა ურთიერთდება სერა დიოქსიდთან, იოდიდიონთან და ორგანულ ბაზა/ალკოჰოლთან. იოდიდიონები წარმოიქმნება ელექტროლიზით და მიიღებენ მონაწილეობა რეაქციებში. რაც შეეხება რეაქციების გაგრძელებას, არ რჩება თავისუფალი იოდიდიონები სოლუშენში.

 ელექტროლიზით წარმოებული იოდიდიონები ისე დაიხრება, რამდენად წყალის მოლეკულები იქნებიან დარჩენილი. როდესაც წყალი უკვე აღარ იქნება რეაქციისთვის, კარლ ფიშერის რეაქციები შეწყდება. სოლუშენში მყოფი ორი პლატინური ელექტროდი ამ დასასრულს ამოწმებს. რეაქციის შემდეგ იოდიდიონების შემცირება შეცვლის ვოლტ-ამპერულ რეიტინგს, რაც ნიშნავს რეაქციის დასრულებას.

ფარადეის ელექტროლიზის კანონის თანახმად, რეაქციაში ჩართული იოდის რაოდენობა პროპორციულია ელექტროლიზისთვის დახარჯულ ელექტროენერგიას. ელექტროენერგიის დახარჯული რაოდენობის გაზომვით შეგვიძლია გამოვთვალოთ შერჩევაში შემცირებული იოდის ფაქტიური მასა. რეაქციის განტოლებიდან ვიცით, რომ ერთი მოლი იოდი რეაქტიულია ერთი მოლი წყლით. ამიტომ 127 გრამი იოდი რეაქტიულია 18 გრამი წყლით. ეს გვაძლევს საშუალებას განსაზღვროთ იზოლაციურ ნივთიერებაში შემცირებული წყლის ზუსტი რაოდენობა.

ელექტროლიზის როლი

ელექტროლიზი წარმოებს იოდიდიონებს, რომლებიც რეაქტიულია წყლით სოლუშენში.

რეაქციის დასასრულის გამოსავლენა

პლატინური ელექტროდები გამოსავლენის კარლ ფიშერის რეაქციის დასასრულს, როდესაც წყალი უკვე აღარ არის დარჩენილი.

წყლის შემცირების გამოთვლა

რეაქციის დროს დახარჯული ელექტროენერგიის გამოყენებით გამოითვლება იზოლაციურ ნივთიერებაში შემცირებული წყლის ზუსტი რაოდენობა.