Промена на отпорот со температурата

Постојат некои материјали, главно метали, како што се сребро, меди и алуминиум, кои имаат многу слободни електрони. Затоа овој тип материјал може лесно да проводи струја, што значи дека тие се најмало отпорни. Но отпорността на овие материјали е силно зависна од нивната температура. Обично металите даваат повеќе електрична отпорност ако температурата се зголеми. Сепак, отпорноста која ја дава не-металска состојба обично се намалува со зголемување на температурата.

Ако узмеме парче чист метал и го направиме неговата температура 0oC со помош на лед и потоа постепено ја зголемиме неговата температура од 0oC до 100oC со нагревање.

Додека ја зголемуваме температурата, ако регуларно мериме неговата отпорност, ќе откриеме дека електричната отпорност на парчето метал се зголемува со зголемувањето на температурата. Ако претставиме варијацијата на отпорноста во зависност од температурата, т.е. графикот на отпорноста во зависност од температурата, ќе добиеме права линија како што е прикажана на следната слика. Ако оваа права линија се продолжи зад оската на отпорноста, ќе ја пресече температурната оска при некоја температура, – t0oC. Од графикот е јасно дека, при оваа температура, електричната отпорност на металот станува нула. Оваа температура се нарекува интерполирана нулта температура на отпорноста.
Иако нултата отпорност на било која состојба практично не е можно. Фактички, ритамот на варијацијата на отпорноста во зависност од температурата не е константен во целата опсег на температура. Правилниот график е исто така прикажан подолу.
Нека R1 и R2 се мерени отпорности при температура t1oC и t2oC соодветно. Тогаш можеме да запишеме јавната равенка подолу,

Од горенаведената равенка можеме да израчунаме отпорноста на било која состојба при различни температури. Нека имаме измерена отпорност на метал при t1oC и тоа е R1.
Ако знаеме интерполираната нулта температура на отпорноста, т.е. t0 за тој конкретен метал, тогаш лесно можеме да израчунаме било која непозната отпорност R2 при било која температура t2oC според горенаведената равенка.

Варијацијата на отпорноста во зависност од температурата често се користи за определување варијација на температурата на било кој електричен апарат. На пример, во тест на температурски пораст на трансформатор, за определување на температурски пораст на витачи, се применува горенаведената равенка. Невозможно е да се пристапи до витачите вонутри електричен моќен трансформатор за мерење на температурата, но сме куси дека имаме график на варијација на отпорноста во зависност од температурата. После мерење на електричната отпорност на витачите на почетокот и на крајот на тестот на трансформаторот, лесно можеме да определиме температурскиот пораст во витачите на трансформаторот додека трае тестот.

20oC е прифатен како стандардна референтна температура за наведување на отпорноста. Тоа значи дека, ако кажеме дека отпорноста на било која состојба е 20Ω, тоа значи дека оваа отпорност е измерена при температура од 20oC.

Извор: Electrical4u

Изјава: Поцени оригиналното, добри чланици се вредни за споделување, ако постои нарушение на авторските права се јавете за избришување.