Ev Şebekesi Topraklama Testi: 3 Basit Yöntem

Yerleştirme Amaçları

• Sistem Fonksiyonel Yerleştirme (İşlem Yerleştirme): Elektrik sistemlerinde, normal işlem için yerleştirme gerekir, örneğin nötr nokta yerleştirme. Bu tür yerleştirmeye işlem yerleştirme denir.

• Koruyucu Yerleştirme: Elektrik ekipmanlarının metal kaplamaları yalıtım arızası nedeniyle elektrikleşebilir. Kişisel elektrik şoku tehlikelerini önlemek için yerleştirme sağlanır ve bu koruyucu yerleştirme olarak adlandırılır.

• Aşırı Gerilim Koruma Yerleştirme: Aşırı gerilim koruma cihazları için (örneğin, yıldırım çanakları, aşırı gerilim koruyucular, koruma boşlukları) yerleştirme, aşırı gerilim tehlikelerini (örneğin, yıldırım veya anahtarlama aşırı gerilimleri) ortadan kaldırmak için yapılır. Buna aşırı gerilim koruma yerleştirme denir.

• Elektrostatik Şarj (ESD) Yerleştirme: Yanıcı yağ, doğal gaz depolama tankları ve boru hattı için yerleştirme, statik elektrik birikiminin neden olduğu tehlikeleri önlemek için uygulanır. Buna statik yerleştirme denir.

Yerleştirme Fonksiyonları

• Elektromanyetik İnterferans (EMI) Önleme: Örneğin, dijital ekipmanların ve RF kablo ekran katmanlarının yerleştirilmesi, elektromanyetik koplingi ve gürültüyü azaltmak için yapılır.

• Yüksek Gerilim ve Yıldırım Şimşekleri Koruma: Ekipman raflarının ve iletişim cihaz kaplamalarının yerleştirilmesi, yüksek gerilim veya yıldırım darbelerinden ekipman, araçlar ve personelin zarar görmesini önler.

• İletişim Sistemi İşlevini Destekleme: Örneğin, denizaltı kablo tekrarlayıcı sistemlerinde, uzaktan güç besleme sistemi yeryüzü ile iletken yapılandırmasını kullanır, bu da güvenilir yerleştirmeyi gerektirir.

Yerleştirme Direnç Ölçüm Yöntemlerinin ve Prensiplerinin Doğru Seçimi

Yerleştirme direncini ölçmek için yaygın olarak kullanılan birkaç yöntem vardır: 2-tel, 3-tel, 4-tel, tek-kilitli ve çift-kilitli yöntemler. Her biri belirli özelliklere sahiptir. Uygun yöntemin seçilmesi, doğru ve güvenilir sonuçları sağlar.

(1) İki-Tel Yöntemi

• Koşul: Bilinen, iyi yerleştirilmiş bir referans noktası gerektirir (örneğin, PEN iletkeni). Ölçülen değer, test edilen yerleştirme direnci ile referans yerleştirme direncinin toplamıdır. Referans direnci çok küçükse, sonuç test edilen yerleştirme direncine yakınsar.

• Uygulama: Yapılar yoğun olan şehir alanlarında veya ince beton yüzeylerde (örneğin, beton) yerleştirme çubuğu çakmak mümkün olmayan durumlarda uygundır.

• Bağlantı: E+ES'yi test noktasına, H+S'yi bilinen yerleştirmeye bağlayın.

(2) Üç-Tel Yöntemi

• Koşul: İki yardımcı elektrot gerektirir: bir akım probu (H) ve bir voltaj probu (S), her biri test elektrotundan en az 20 metre uzaklıktadır ve birbirinden de aynı mesafede olmalıdır.

• Prensip: Test elektrotu (E) ile yardımcı yerleştirmede (H) arasında bir test akımı verilir. Test elektrotu ile voltaj probu (S) arasındaki voltaj düşüşü ölçülür. Sonuç, test kablolarının direncini içerir.

• Uygulama: Temel yerleştirme, inşaat alanı yerleştirme ve yıldırım koruma sistemleri.

• Bağlantı: S'yi voltaj probe'ye, H'yi yardımcı yerleştirmeye, E+ES'yi birlikte test noktasına bağlayın.

(3) Dört-Tel Yöntemi

• Açıklama: Üç-tel yöntemine benzer ancak test noktasına ayrı ve doğrudan E ve ES'yi bağlayarak kablosal direncin etkisini ortadan kaldırır.

• Avantage: En doğru yöntem, özellikle düşük direnç ölçümleri için.

• Uygulama: Laboratuvarlardaki veya kritik yerleştirme sistemlerinde yüksek hassasiyetli ölçümler.

(4) Tek-Kilitli Yöntem

• Koşul: Çoklu yerleştirilmiş bir sistemde, yerleştirme bağlantısını kesmeden (güvenlik risklerini önlemek için) bireysel yerleştirme noktalarını ölçer.

• Uygulama: Bağlantıyı kesmeyi yasaklayan çok-noktalı yerleştirme sistemleri için idealdir.

• Bağlantı: Akım kiliti kullanarak yerleştirme iletkeni üzerinden geçen akımı ölçer.

(5) Çift-Kilitli Yöntem

• Koşul: Yardımcı yerleştirme çubukları gerektirmeden çoklu yerleştirilmiş sistemlerde kullanılır. Tek bir yerleştirme noktasının direncini ölçer.

• Bağlantı: Üretici tarafından belirtilen akım kilitleyicileri cihaza bağlayın. Her iki probe'yi de yerleştirme iletkeni etrafına kilitleyin, kilitler arasında en az 0,25 metre mesafe bırakın.

• Avantage: Karmaşık yerleştirme ağlarında hızlı, güvenli ve kolay alan testi için uygundur.

Ev Socketsında Yerleştimi Nasıl Test Edersiniz

Üç basit yöntem vardır:

Yöntem 1: Direnç Testi (Güç Kapalı)

• Gücü kapatın.

• Bir multimeteri direnç (Ω) veya süreklilik modunda kullanın.

• Uzun bir telin bir ucunu herhangi bir soketin yerleştirme terminaline (C) bağlayın.

• Diğer ucunu multimeterin bir probe'ye bağlayın.

• Multimeterin diğer probe'ünü elektrik panelinizdeki ana yerleştirme anahtara dokunun.

• Multimeter süreklilik veya direnç ≤ 4 Ω gösterirse, yerleştirme normaldir.

Yöntem 2: Voltaj Testi (Güç Açık)

• Bir multimeteri AC voltaj modunda kullanın.

• Standart 220V üç-pinli bir soket için etiketleyin:

• A = Can (L)

• B = Nötr (N)

• C = Yerleştirme (PE)

• A ile B (L-N) arasındaki voltajı ölçün.

• A ile C (L-PE) arasındaki voltajı ölçün.

• Eğer L-N voltajı L-PE'den biraz daha yüksekse (fark ≤ 5V), yerleştirme muhtemelen normaldir.

• Sonra direnç veya süreklilik moduna geçin ve B ile C (N-PE) arasındaki değerleri ölçün.

• Eğer süreklilik varsa veya direnç ≤ 4 Ω ise, yerleştirme normaldir.

Yöntem 3: Doğrudan Atlatma Testi (Fonksiyonel RCD/GFCI Gereklidir)

• Devrenin işleyen bir arta kalan akım cihazı (RCD) veya yerleştirim hatası devre kesicisi (GFCI) ile korunduğundan emin olun.

• Bir tel alıp, soketin can (L) terminalini yerleştirme (PE) terminaline kısa bir süreliğine bağlayın.

• Eğer RCD/GFCI hemen atlatılırsa, yerleştirme sistemi işlevsel ve koruma mekanizması doğru çalışmaktadır.