Circuitus Magneticus Parallelus

Definitio Circuiti Magnetici Parallelorum

Circuitus magneticus parallelus definitur ut via magnetica cum duobus vel plures ramis pro fluxu magnetico, similis circuito electrico parallelorum. Huiusmodi circuiti habent plures vias fluxus variis sectionibus transversalibus et materialibus, quae singulae componentes magneticas varias possunt continere.

Analyseos Circuiti Magnetici Parallelorum

Figura supra depicta ostendit circuitum magneticum parallelum, ubi spira currentem portans circumdat membrum centrale AB. Haec spira generat fluxum magneticum φ₁ in membro centrali, qui ascendit et dividitur in duas vias parallelas: ADCB et AFEB. Via ADCB fluxum φ₂ conducit, dum AFEB fluxum φ₃ portat. Ut patet ex circuitu:

Characteristica Circuiti Magnetici Parallelorum

Duas vias magnetics ADCB et AFEB formant circuitum magneticum parallelum, ubi ampere-volte (ATs) necessariae pro toto circuito parallelo aequantur ampere-voltis requiritis pro ullo singulari ramo.

Ut notum est, reluctancia definitur ut:

Calculatio MMF Circuiti Magnetici Parallelorum

Itaque, totale magnetomotivum (MMF) sive ampere-volte necessariae pro circuitu magnetico parallelum aequantur MMF uniuscuiusque viae parallelae, cum omnes rami eundem applicatum MMF experiantur.

Clarificatio Notationis Inorrectae:

Totale MMF non est summa viarum individualium (communis error). Potius, cum vias magnetics parallelae eundem applicatum MMF partiantur, recta relatio est:

Totale MMF = MMF pro via BA = MMF pro via ADCB = MMF pro via AFEB

Ubi φ₁, Φ₂, φ₃ sunt fluxus et S₁, S₂, S₃ sunt reluctancias viarum parallelarum BA, ADCB et AFEB respective.