Statik Gerilim Düzenleyici Nedir?

Statik Gerilim Düzenleyicilerin Türleri

Statik gerilim düzenleyici, kontrol doğruluğu, tepki, güvenilirlik ve bakım açısından elektronomanyetik düzenleyicilere göre üstün bir özellik sunar. Statik gerilim düzenleyici genellikle ikiye ayrılır. Bunlar;

• Servo Tipi Gerilim Düzenleyici

• Magnetik Genişletici Düzenleyici

Statik gerilim düzenleyicilerin türleri aşağıda detaylı olarak açıklanmıştır;

Servo Tipi Gerilim Düzenleyici

Servo tipi gerilim düzenleyicinin temel özelliği amplidyne kullanımıdır. Amplidyne, sinyali amplifikasyon yapan bir elektromanyetik amplitör türüdür. Sistem, alternatör şaftından beslenen ana exciteryi ve amplidyne tarafından kontrollenen alan bobini olan yardımcı exciteri içerir.

Yardımcı exciter ve amplidyne, her iki makineye bağlı olan DC motor tarafından çalıştırılır. Ana exciter doygun bir manyetik devre içerdiği için, kaba bir çıkış gerilimi üretir. Ana ve yardımcı exciterin armatürleri seri olarak bağlanır ve bu seri kombinasyon alternatörün alan bobinini uyarır.

Servo Tipi Gerilim Düzenleyicinin Çalışma Prensibi

Potansiyel transformatör, alternatörün çıkış sinyaline orantılı bir sinyal sağlar. Alternatörün çıkış uçları elektronik amplitöre bağlanır. Alternatörün çıkış geriliminde sapma olduğunda, elektronik amplitör voltajı amplidyneye gönderir. Amplidyne çıkışı, amplidyne kontrol alanına gerilim besler ve bu nedenle yardımcı exciter alanını değiştirir. Böylece, yardımcı ve ana exciter serisi alternatörün tahrik akımını ayarlar.

Magnetik Genişletici Düzenleyici

Magnetik genişleticilerin temel unsuru, doğrudan akım (DC) ile enerji sağlayan ek bir bobin bulunan çeliğe sahip bir bobindir. Bu ek bobin, düşük güç DC kullanarak nispeten yüksek güç alternatif akımı (AC) kontrol etme amacıyla hizmet eder. Düzenleyicinin çelik çekirdeği, aynı zamanda yük bobinleri olarak da bilinen iki özdeş AC bobinle donatılmıştır. Bu AC bobinleri, seride veya paralelde bağlanabilir ve her iki durumda da bir yük ile seride bağlanırlar.

Seri bobin yapılandırması, kısa süreli tepki ve yüksek gerilim gerektiren uygulamalarda kullanılırken, paralel bobin yapılandırması yavaş tepki gerektiren uygulamalarda kullanılır. Kontrol bobini doğrudan akım (DC) ile beslenir. Yük bobininden geçmeyen akım olduğunda, AC bobin, AC kaynağına en yüksek empedans ve endüktif reaktans sunar. Sonuç olarak, yükten geçen alterne akım yüksek indüktif reaktans nedeniyle kısıtlanır, bu da düşük yük gerilimine yol açar.

Bir DC gerilimi uygulandığında, DC manyetik akım çekirdeği manyetik doyum noktasına doğru itilir. Bu süreç, AC bobinlerinin endüktansını ve empedansını azaltır. Kontrol bobininden geçen DC akım arttıkça, alan bobininden geçen alterne akım da artar. Sonuç olarak, yük akımının büyüklüğünde küçük bir düzenleme, yük geriliminde önemli bir değişim sonuçlanabilir.