Dispositivos portáteis SF6

Os detectores fotoacústicos de infravermellos funcionan baseándose nas ondas de presión emitidas polas moléculas de SF6 cando son iluminadas por luz infravermella monocromática. Micrófonos especializados detectan a sinal acústica, que é directamente proporcional á enerxía absorbida. Pódense lograr sensibilidades tan baixas como 0,01 μl/l, superando con creces as de outros métodos. No obstante, o tempo de resposta de aproximadamente 15 s limita o uso deste dispositivo para a localización de fugas.

Os detectores de captura de electróns utilizan unha fonte de partículas β para ionizar unha mostra bombeada. A corrente iónica entre os electrodos é medida. Normalmente emprega-se un gas portador inerte. Este método é caro e significativamente menos portátil comparado co punto 3. Pódense lograr sensibilidades de ata 0,1 μl/l (0,1 ppmv) de SF6 no aire.

As células de descarga de corona aplican unha alta tensión (1 - 2 kV) a unha configuración de electrodos do tipo punto-plano. A corrente de descarga é medida e empregada en varias unidades portáteis alimentadas por batería que son relativamente económicas. Pódense lograr sensibilidades inferiores a 10 μl/l, aínda que non con todas as unidades dispoñibles.

Os puntos 1 e 2 xeralmente úsanse para a trazabilidade e cuantificación de fugas. O punto 3 é axeitado tanto para determinar se unha área contén SF6 como para a detección de fugas.