Differencia inter Transformatore Electrico et Transformatore Distributionis

Dissimilitudines Principales

Transformatores electricitatis adhibentur in retibus transmissionis altae tensionis pro operationibus incrementi et decrementi (cum niveis tensionis sicut 400 kV, 200 kV, 110 kV, 66 kV, 33 kV). Eorum capacitas nominata est saepius supra 200 MVA. In contrarium, transformatores distributionis utuntur in retibus distributionis parvae tensionis ut via adnectendi usus finales (cum niveis tensionis sicut 11 kV, 6.6 kV, 3.3 kV, 440 V, 230 V). Eorum capacitas nominata est saepius infra 200 MVA.

Magnitudo Transformatoris / Niveles Insulationis

Transformatores electricitatis adhibentur ad transmissionem potentiae in casibus onerum gravium cum tensionibus superioribus 33 kV, praebentes efficaciam 100%. Comparati cum transformatoribus distributionis, sunt maioris magnitudinis et adhibentur in stationibus generativis potentiae et substationibus transmissionis, exhibentes altum nivellum insulationis.
Transformatores distributionis adhibentur ad distributionem energiae electricae in tenuibus tensionibus, cum tensionibus inferioribus 33 kV pro applicationibus industrialibus et 440 V - 220 V pro usu domestico. Hi operantur in relativiter parva efficacia, variante inter 50 - 70%. Sunt parvi magnitudinis, faciles ad installationem, habent parvas perdas magneticas, nec semper operantur in pleno onere.

Perdae Ferri et Cupri

Transformatores electricitatis adhibentur in rete transmissionis et non directe adnectuntur ad consumidores, itaque fluctuationes oneris sunt minima. Operantur in pleno onere per 24 horas die, itaque perdae cupri et ferri occurrunt tota die, et eorum pondus specificum (i.e., pondus ferri/pondus cupri) est valde parvum. Medium onus est proximum vel in pleno onere, et designantur ad consequendam maximam efficaciam sub conditionibus pleni oneris. Quia independentes sunt ab tempore, computatio efficaciae sola vi sufficit.

Transformatores distributionis adhibentur in rete distributionis et directe adnectuntur ad consumidores, itaque fluctuationes oneris sunt significantes. Non semper sunt in pleno onere. Perdae ferri occurrunt 24 horas die, et perdae cupri occurrunt secundum cyclum oneris. Eorum pondus specificum (i.e., pondus ferri/pondus cupri) est comparativum altum. Medium onus est circa 75% pleni oneris, et designantur ad consequendam maximam efficaciam ad 75% pleni oneris. Quia dependentes sunt ab tempore, definitur efficacia totius diei ad computandum efficaciam.

Transformatores electricitatis serviant ut dispositiva incrementi in transmissione potentiae. Hoc iuvat minimizare perdas I²r pro dato fluxu potentiae. Isti transformatores ingeniantur ad maximam utilisationem nucleum. Operantur propinquiter ad punctum genu curvae B - H (leviter supra valorem puncti genu), quod notabiliter reducit massam nucleum.Naturaliter, pro transformatoribus electricitatis, perdae ferri et cupri concordant in pleno onere, id est, in puncto ubi maxima efficacia attingitur cum perdis aequalibus.

Transformatores distributionis, tamen, non possunt ita designari. Itaque, efficacia totius diei fit consideratio clavis in eorum designamento. Hoc dependet a typico cyclone oneris quem intendunt supplere. Designatio nucleum debet accipere in considerationem tam plenum onus quam efficaciam totius diei, conponendo balance inter haec duo aspecta.Transformatores electricitatis generaliter operantur in pleno onere, itaque designantur ad minimizandum perdas cupri. In contrarium, transformatores distributionis semper sunt online et plerumque operantur sub conditionibus minus quam pleni oneris. Itaque, designantur ad minimizandum perdas nucleum.

Transformatores electricitatis functionant ut dispositiva incrementi in transmissione potentiae, permittentes minimizationem perdarum I²r pro dato fluxu potentiae. Designantur ad optimizandam utilisationem nucleum et operantur propinquiter ad punctum genu curvae B - H (leviter supra valorem puncti genu), ita multum reducens massam nucleum.
In pleno onere, isti transformatores inherent exhibent aequilibrium inter perdas ferri et cupri, quod correspondet ad punctum maxime efficaciae ubi duae huiusmodi perdae sunt aequales.

Transformatores distributionis, in contrarium, non possunt ita designari. Itaque, efficacia totius diei est factor crucial in eorum processu designandi. Hoc pendet a typico cyclone oneris quem intendunt supplere. Designatio nucleum debet efficaciter admittere exigentias tam pleni onus quam efficaciae totius diei, conponendo delicatum aequilibrium inter haec duo aspecta.
Transformatores electricitatis generaliter operantur in pleno onere, itaque eorum designatio foci in minimizandis perdis cupri. Alterum vero, transformatores distributionis sunt continuo in operatione et plerumque functionant sub conditionibus minus quam pleni oneris. Itaque, eorum designatio accentuat minimizandam perdas nucleum.