Yüksek güçli DC şarj cihazlarındaki kablo sonları üzerindeki aşırı ısınmanın temel nedenlerini anlayın. Bu kılavuz elektrokimyasal koroz mekanizmalarını termal genişleme farklarını ve Cu-Al geçişleri için GB 50149 kurulum standartlarını kapsar.
Yüksek güçli DC şarj istasyonlarının (120kW–360kW) işletimi sırasında, saha yöneticileri genellikle kablo yalıtımının yanması, yerel erimesi veya hatta bağlantı noktalarında ekipman yangınları ile karşılaşıyorlar. Bu arızalar genellikle şarj cihazının içindeki alüminyum kabloların bakır hatlara bağlandığı yerlerde ortaya çıkar.
Neden görünüşte sıkı elektriksel bağlantılar yüksek akım yükleri altında başarısız olup aşırı ısınıyor? Bu makale, terminal arızalarının fiziksel ve kimyasal tetikleyicilerini analiz eder ve uzun vadeli güvenilirlik ve güvenliği sağlamak için standartlaştırılmış bir kurulum çerçevesi sunar.
Bakır ve Alüminyum'un standart elektrot potansiyelleri önemli ölçüde farklıdır:
Bu iki metal atmosferik nem varlığında doğrudan temas halinde olduğunda, bir "galvanik hücre" oluştururlar. Daha reaktif olan metal olan alüminyum (anot), hızlı oksidasyon geçirdiğinde alüminyum oksit (Al2O3Al2O3) tabakası oluşur. Bu tabaka, yüksek dirençli bir yalıtkandır.
Yüksek yük şarjı sırasında sıcaklık yükseldiğinde, alüminyum bakır hat veya çelik civdan daha fazla genişler. Bu, alüminyumun plastik deformasyon (kayma) geçirmesine neden olur. Akım durduğunda ve bağlantı soğuduğunda, alüminyum daralır ve mikroskopik bir boşluk bırakır. Bu boşluk, bir sonraki döngü için direnç ve oksidasyonu artırır.
Galvanik korozyonu önlemek için özel geçiş donanımı kullanılmalıdır.
GB 50149-2010 (Elektrik ekipmanı kurulumunda ana hat cihazının inşası ve kabulü için standart) uyarınca:
"Bakır ile alüminyum veya alüminyum alaşımı uç noktaları birleştirirken, bakır-alüminyum geçiş bağlantıları kullanılmalıdır."
Kurulumdan sonra, ilk 24 saat içinde operasyon sırasında termal görüntüleme yoluyla kalite doğrulanmalıdır.