Tanım: Gerilim düzenlemesi (veya hat düzenlemesi), belirli bir güç faktörüne sahip tam yük kaldırıldığında, gönderen ucu gerilimi sabit tutulurken, iletim hattının alıcı ucundaki gerilimdeki değişmeyi ifade eder. Basit bir şekilde, bu, boş yükten tam yük koşullarına geçişte alıcı uç gerilimindeki yüzde değişimi olarak tanımlanır. Bu parametre, alıcı uç geriliminin bir kesiri veya yüzdesi olarak ifade edilir ve elektrik güç sistemlerinin istikrarını ve performansını değerlendirmek için kritik bir ölçüt olarak hizmet eder.
Hat düzenlemesi aşağıdaki denklemle verilir.
Burada, ∣Vrnl∣, boş yük durumunda alıcı uç geriliminin büyüklüğünü temsil eder ve |Vrfl| tam yük durumunda alıcı uç geriliminin büyüklüğünü temsil eder.
Hat gerilim düzenlemesi, yükün güç faktörüne bağlıdır:
Geri Kalan Güç Faktörü: Tam yük durumunda gönderen uç gerilimi alıcı uç geriliminden fazla olur, bu da pozitif düzenleme sonucunu verir.
Önde Olan Güç Faktörü: Tam yük durumunda alıcı uç gerilimi gönderen uç geriliminden yüksek olur, bu da hat düzenlemesini negatif yapar (yük kaldırıldığında alıcı uç gerilimi artar).
Bu fenomen, reaktif güç akışının - güç faktörü tarafından belirlenen - iletim hattı boyunca gerilim dağılımını nasıl değiştirdiğini vurgular.
Kısa Hatlar için Hat Düzenlemesi:
Kısa bir iletim hattı için, boş yük durumunda alıcı uç gerilimi ∣Vrnl∣, önemli reaktif güç etkileri olmadığı varsayılırsa, gönderen uç gerilimi ∣VS∣ eşittir. Tam yük durumunda,
Hat düzenlemesini ölçmenin en basit yöntemi, tedariki üç paralel dirençle bağlantılardır. İki direnç anahtara bağlanırken, üçüncüsü doğrudan tedarikle bağlantılıdır. Direnç değerleri, doğrudan bağlantılı olan dirençin yüksek bir direnç değerine sahip olması, diğer ikisinin (anahtar aracılığıyla paralel bağlantılı) nominal değerlerine sahip olması şeklinde seçilir. Her bir dirençle paralel yerleştirilen bir voltmetre, her bir hattın gerilimini ölçer, bu da hat gerilim düzenlemesini hesaplamak için veri sağlar.
Giriş
